Walter van den Broeck, Het alfabet van de stilte

Van deze nieuwe roman van de bekende Vlaamse schrijver (1941) bestaat ook een theaterversie. De achternicht van een plotseling onvindbare bisschop maakt een scriptie over kindermisbruik in de rooms-katholieke kerk. Zij laat familieleden en anderen vertellen en langzamerhand ontrolt zich een afschuwelijke familiegeschiedenis, waarin de bisschop en de kerk een uiterst kwalijke rol hebben gespeeld. De gebruikte verteltechniek, waarbij steeds andere personages het woord voeren, lijkt aanvankelijk de opheldering van het verleden in de weg te staan, maar blijkt al snel uiterst effectief omdat daarmee de gepleegde misdaden veel dichterbij komen dan in een verslag van de feiten. De plot is kunstig geconstrueerd en komt nogmaals hard aan, terwijl het geen echte verrassing is. Maar de schaal waarop misbruik in de doofpot werd gestopt is opnieuw onvoorstelbaar, en vormt een krachtige aanklacht van overheid en kerk. Gebaseerd op literatuurstudie o.a. van onlangs verschenen rapporten.

Terug naar boven